Hooray for Hollywood: Hollywood Sign, historisch en cultureel monument, wordt 100

Met het befaamde Hollywood Sign viert Hollywood deze maand een nieuwe honderdjarige. Het beroemde uithangbord op Mount Lee, geleden aan Beachwood Canyon in de Santa Monica Mountains, staat met zijn witte hoofdletters niet enkel symbool voor dromen, maar het verwijst ook naar een plaats, een idee, filmsterren en de magie van films. In de loop der jaren werd het Hollywood Sign, oorspronkelijk bedoeld als reclamebord, een monument en een wereldberoemd cultureel herkenningspunt van het mythische koninkrijk waar films worden gemaakt, waar magie werkelijkheid kan worden, waar sterren worden geboren en dromen uitkomen.

Het oorspronkelijke Hollywoodland Sign werd een eeuw geleden gebouwd en was begin december 1923 voltooid; het was een advertentiebord en tijdelijke promotiestunt voor de verkoop van onroerend goed in een nieuwe, lokale en luxueuze woonwijk in Hollywoodland, gelegen tussen het Hollywood Reservoir en Griffith Park, van een vastgoedmakelaar genaamd Hollywoodland Property. Het bord was niet eens bedoeld om er lang te blijven staan; het was ontworpen met het idee om maximaal achttien maanden mee te gaan.

De gebruikte materialen waren dan ook niet erg duurzaam, aangezien de vijftien meter hoge houten panelen aan de achterzijde enkel werden ondersteund door telefoonpalen. Met uitzondering van de drie letters L en de W waren de andere negen letters in de grond verankerd door twee palen van elk negen meter lang die ongeveer twee en halve meter diep in de grond zaten. Voor elke L was één telefoonpaal voorzien, en de W had er drie. Geen enkele telefoonpaal, noch de vertikale balken waarop de letters waren aangebracht, hadden een betonnen fundering. Alles wat in de grond stak, zocht zijn steun uitsluitend in de vastgestampte grond. Het terrein op de heuvel was oneffen waardoor de letters niet in een rechte lijn stonden.

Het Hollywoodland Sign, halverwege de jaren twintig van vorige eeuw. Het witte huis behoorde toe aan J.F. Kanst en ligt aan 6182 Mulholland Highway. Het was het eerst huis langs deze pittorske weg | Marvin Paige Motion Picture and Television Archive

Vlak nadat de constructie van het bord was voltooid, werd het op 8 december 1923 voor het eerst verlicht met 3.700 gloeilampen van elk tien watt; sommige bronnen schrijven dat er 4.000 lampen van twintig watt werden gebruikt. De bedoeling was om het reclamebord visueel aantrekkelijker te maken en beter te laten opvallen. Er werd een klusjesman ingehuurd om kapotte gloeilampen tijdig te vervangen. ‘s Nachts lichtten de letters HOLLY op, vervolgens WOOD, dan LAND, en nadien uiteindelijk HOLLYWOODLAND als één woord. Er stond ook een spot onderaan het Hollywoodland Sign.

Tegen het einde van de jaren twintig van vorige eeuw was het bord één van de meest opvallende symbolen van films, fame and fortune geworden. Ironisch genoeg was het maar te zien een paar films over Hollywood of over de filmindustrie. Op 16 september 1932 veranderde de situatie echter. Die avond verliet de in Wales geboren theater- en filmactrice Lillian Millicent ‘Peg’ Entwistle, toen 24, het huis van haar oom aan 2428 North Beachwood Drive, waar ze ook woonde. Ze wandelde twee kilometer hogerop Beachwood Drive, richting Hollywoodland Sign, klom op de onderhoudsladder van de letter H op en sprong naar beneden. Twee dagen later werd haar lichaam gevonden door een toevallige passant in het ravijn aan de voet van Mount Lee.

Boekcover van “Peg Entwistle and the Hollywood Sign Suicide: A Biography” (2013), geschreven door James Zeruck Jr.

Over haar dood werd uitvoerig verslag uitgebracht, vooral ook in de sensatiepers. Hoewel Entwistle slechts in één film had meegespeeld, “Thirteen Women” (1932, postuum uitgebracht een maand na haar dood), maakt ze ook nu nog altijd deel uit van de geschiedenis van Hollywood. Haar verhaal over een voorgespiegelde adoratie enerzijds en diepe teleurstelling en frustratie anderzijds, is herkenbaar voor tal van jonge en ambitieuze acteurs die hoopvol naar Hollywood trekken en met lege handen terugkeren. Na Entwistle’s tragische dood werd het Hollywoodland Sign geassocieerd met broken dreams.

Afgewezen worden en hoe je daarmee omgaat is iets waar actrice en Oscarwinnares Louise Fletcher in een gesprek uit 2016 uitgebreid op terugkwam. Ze vertelde toen, ‘Rejection is just something you eat every day, like it’s your breakfast. Het hoort er gewoon bij. Je mag het niet persoonlijk nemen. Dat zeg ik altijd tegen jonge mensen die vragen hoe ik erover denk. Ik zeg hen van enkel een rol na te streven als ze die echt willen; ze worden elke dag afgewezen, en ze moeten leren om het niet persoonlijk op te vatten. Het is niet hùn droom, wel van degene die de film of het toneelstuk maakt. Als acteur maak je gewoon deel uit van een team, en misschien hoor je niet bij dat team, weet je. Toen ik heel jong was, en ze zeiden me dat ik die of die rol niet kreeg, toen deed dat veel pijn. Ik tilde er zwaar aan en ik leed eronder, terwijl dat helemaal niet nodig was. Vandaag zou ik er niet eens meer op terugkomen. Ik denk er niet meer aan als ik naast een rol grijp die ik graag wil spelen. It’s a skill set; you have to learn that.’

De dood van Peg Entwistle bezorgde het glamoureuze en charismatische imago van Hollywood een stevige deuk. Bovendien leidde de beurscrash van Wall Street in oktober 1929 tot de Grote Depressie die tot het einde van de jaren dertig zou duren en die elke sector zware klappen toebracht. Ook de immobiliënmarkt bleef niet gespaard. De verkoop van vastgoed in Hollywoodland viel nagenoeg stil. Toen Hollywood’s Golden Era aanbrak, verkeerde het Hollywoodland Sign ironisch genoeg in slechte staat.

In 1933 besloot de eigenaar van het bord het licht uit te doen: het was te duur om de gloeilampen van het bord te onderhouden. Tegen 1939 waren ze allemaal kapotgebrand of gestolen, en werd het onderhoud van het bord stopgezet. Door de verwaarlozing kwamen er zelfs gaten in de letters, en dan moet je weten dat het ooit een trekpleister was voor talloze toeristen en buurtbewoners—zelfs piloten gebruikten het als een oriëntatiepunt. Maar ondanks het zachte subtropische klimaat van Zuid-Californië hadden, vóór de jaren veertig al, regen, wind en erosie hun tol geëist en raakte het Hollywood Sign in verval. Het bleef té lang verwaarloosd; niemand was bereid om de onderhouds- en herstellingswerken te bekostigen en/of te laten uitvoeren. In 1945 werd het geschonken aan het Recreational and Park Department van de stad Los Angeles, maar in 1949 keerde het tij doen de Hollywood Chamber of Commerce besloot het heft in eigen handen te nemen.

Toen ze de letter H vervingen—die was tijdens een storm in maart 1944 omver geblazen—werden ook de andere letters bijgeschilderd en opgelapt, en werd het achtervoegsel LAND uit het Hollywoodland Sign verwijderd, zodat de nieuwe bord, met simpelweg HOLLYWOOD, enkel Hollywood vertegenwoordigde en niet langer de verkoop van vastgoed in Hollywoodland moest promoten. Vijftien jaar lang verkeerde het in goede staat totdat het in 1964 opnieuw ernstige sporen van weerschade vertoonde. In 1973 verklaarde de Los Angeles Cultural Heritage Board het bord Historic Cultural Monument No. 111; zo kreeg het Hollywood Sign een zekere prestige en werd een deel van de schade hersteld. Maar het hout rotte een paar jaar later opnieuw verder weg en termieten deden de rest.

In 1977 lanceerde de Hollywood Chamber of Commerce een ‘Save the Sign’-campagne om $250.000 op te halen; dat was het bedrag om gans het Hollywood Sign van de ondergang te redden—bijna $28.000 per letter. De leden van de rockband Fleetwood Mac, toen op het hoogtepunt van hun roem, stelden voor om een liefdadigheidsconcert te geven in de naburige Hollywood Bowl en zo geld in te zamelen voor het Hollywood Sign, maar een aantal lokale bewoners protesteerden toen bleek dat ze hun eigen geluidsinstallatie wilden gebruiken die te luidruchtig zou zijn, en het concert ging niet door.

In november 1978 bracht NBCLA dit verslag over het Hollywood Sign

In 1978 bracht een hevige storm het bord nog meer ernstig schade toe aan het Hollywood Sign. Een aantal letters stonden schots en scheef, of er waren stukken van de letters weggewaaid. Playboy-oprichter en uitgever Hugh Hefner organiseerde een zeer succesvolle fundraiser in de Playboy Mansion in Holmby Hills, in de buurt van Beverly Hills. Hij deed toen beroep op zijn bekende vrienden en overtuigde negen gelddonoren en bedrijven om elk de vooropgestelde $28.000 te schenken—niet om herstellingswerken te laten uitvoeren, maar wel om één letter volledig te vervangen. Het was een ultieme reddingspoging om met alle negen letters van het Hollywood Sign van nul te beginnen en het voor toekomstige generaties veilig te stellen. Hefner kocht de letter Y.

Rockmuzikant Alice Cooper, ondanks zijn stoere uiterlijk al jaren een gepassioneerde Hollywoodfan, kocht de eerste O ter nagedachtenis van zijn goede vriend, wijlen komiek Groucho Marx. Andere vrijgevige geldschieters waren onder meer Gene Autry, voormalig cowboyster en eigenaar van KTLA, het eerste commerciële TV-station in Los Angeles; hij kocht de tweede L. Andy Williams (de W) en Warner Bros. Records (de derde O) deden ook een duit in het zakje en schonken $28.000 voor een letter. Toen alle negen letters waren ‘verkocht’ en de nodige $250.000 waren opgehaald, werd wat er restte van het houten Hollywood Sign definitief afgebroken en drie maanden later stond er een fonkelnieuwe, zeer duurzame en volledig metalen structuur. Daarvoor werd elke letter in verschillende delen afzonderlijk per helikopter ingevlogen en stevig vastgeankerd in nieuw gegoten betonnen pijlers op Mount Lee (het originele Hollywood Sign rustte op houten pijlers). In november 1978 werd het gloednieuwe Hollywood Sign in zijn huidige vorm officieel ingehuldigd, in aanwezigheid van o.m. actrice Gloria Swanson.

Rechts, The Knickerbocker Hotel, gelegen aan 1714 Ivar Avenue, Hollywood. In de achtergrond, het Hollywood Sign, in 2019 | Film Talk

Sindsdien is het Hollywood Sign intact gebleven en verwierf het een iconische status in de populaire cultuur. Het werd zó populair zelfs dat de afgelopen decennia de grote toestroom van toeristen in de smalle en kronkelende straten in de heuvels aan North Beachwood Drive en Mt. Hollywood Drive, die leiden naar het Hollywood Sign, de lokale bewoners mateloos irriteren. De bezoekers willen allen, begrijpelijk, het beste zicht op het Hollywood Sign en zijn 14-meter hoge witte letters, maar bewoners stellen dat al dat verkeer leidt tot ernstige veiligheidsproblemen en overlast. De smalle straten kunnen het verkeer en de voetgangers niet aan, en vragen daarom de wegen beter vrij te houden voor hulpdiensten.

Het Hollywood Sign is een belangrijke toeristische attractie geworden: het is de Eiffeltoren van Hollywood, en het groeiend aantal toeristen dat een glimp van het beroemde Hollywood Sign wil opvangen voor foto’s en selfies, had jaren geleden al een hoogtepunt bereikt.

De Hollywood Sign Trust, een non-profitorganisatie, werd opgericht in 1978 en is sindsdien verantwoordelijk voor het behoud, beschermen, promoten en opknappen van het Hollywood Sign. Het beheert de website hollywoodsign.org met een 24/7 live webcam van het negenletterige uithangbord. Vlak vóór het 100-jarig jubileum werden eind vorig jaar alle negen letters van het Hollywood Sign schoongemaakt en kregen ze een nieuwe verflaag, een operatie die bijna twee maanden in beslag nam. De laatste keer dat het Hollywood Sign nog werd geschilderd, was in 2012, ter gelegenheid van het 90-jarige bestaan.

Op 26 januari 2015 bracht Associated Press deze bijdrage over het toenemende toerisme in de omgeving van het Hollywood Sign

De Hollywood Sign Trust geeft op zijn website ook aan dat er drie officiële wandelpaden zijn die fans op een veilige manier zo dicht mogelijk tot bij het Hollywood Sign brengen: de Mt. Hollywood Trail, Brush Canyon Trail en Cahuenga Peak Trail.

Sommige bronnen verwijzen naar Harry Chandler als degene die oorspronkelijk het idee opperde om het Hollywoodland Sign te laten bouwen; hij was in de jaren 1920 de legendarische uitgever van de Los Angeles Times en was ook grootschalig vastgoedspeculant. Maar het is erg onzeker of dat klopt omdat er toen bijzonder weinig werd gedocumenteerd over het Hollywoodland Sign. Indien hij een vinger in de pap had, is het evenmin duidelijk in welke mate. Hij was wel met zekerheid direct betrokken bij de constructie van The Hollywood Bowl (officieel geopend in 1922), en in Los Angeles ook andere opmerkelijke en historische gebouwen zoals The Ambassador Hotel (1921, gesloopt in 2005), en twee iconische bouwwerken die dit jaar eveneens hun honderdjarig bestaan vieren: het Biltmore Hotel (1923) en het Los Angeles Coliseum (1923).

Bijdrage van CBS Evening News over de opknapbeurt van het Hollywood Sign in september en oktober 2022

Tot op de dag van vandaag is het ook nog steeds onduidelijk wanneer precies met de bouw van het oorspronkelijke Hollywoodland Sign werd begonnen, hoe lang het duurde om het af te werken, en hoeveel arbeiders eraan hebben meegewerkt.

Om op de hoogte te blijven van alle evenementen omtrent het Hollywood Sign, is er—zoals reeds gemeld—de webstek hollywoodsign.org of hun sociale media-accounts (Facebook, Instagram, Twitter) voor meer informatie.